Lezing

In ‘Wereldreizigers’ verhaalt archeoloog Alexander van de Bunt de oergeschiedenis
van Europa en brengt hiermee de vroege mensheid bijzonder dichtbij.
In ‘Wereldreizigers’ beschrijft Alexander van de Bunt hoe het Europese continent na de
laatste ijstijd, het weichselien, ‘ontdekt’ en bevolkt werd. Het klimaat warmde op,
landschappen veranderden en de mens maakte opnieuw zijn intocht in Europa.

Hoe bewogen mensen zich, en wat dreef hen? Hoe zagen hun samenlevingen eruit? Wat troffen ze aan langs de grenzen van hun leefwereld? Dankzij wat de derde archeologische revolutie
wordt genoemd, is dat sinds kort te reconstrueren. Van de Bunt beschrijft op toegankelijke wijze de ‘ontdekking’ van Europa vanaf de prehistorie tot en met de oudheid en brengt hiermee de vroege mensheid bijzonder dichtbij.

De beroemde Griekse arts Hippocrates (ca. 460-377 v.Chr.) schrijft in een van zijn geschriften: "Wie zich in de chirurgie wil bekwamen, moet ten oorlog trekken." Hij bedoelde hiermee dat juist in oorlogstijd een arts inzicht kon krijgen in de menselijke anatomie en actieve praktijkervaring kon opdoen in het behandelen van wonden, botbreuken, het tegengaan van infecties en het gebruik van medicatie.

De zorg voor gewonde soldaten in de Oudheid was opvallend goed. In de lezing, waarbij de militaire geneeskunde in het Romeinse leger wordt behandeld, wordt nader ingegaan op de medische zorg en de algemene zorg die de soldaten kregen om in goede conditie te komen en te blijven. Gekeken wordt naar de originele bronnen (klassieke literatuur, epigrafie, archeologie), de herkomst, juridische status, opleiding, uitrusting en kunde van de militaire artsen en ander medische personeel, de militair medische voorzieningen (hospitalen, hersteloorden), de medische zorg in vredes- en oorlogstijd, de medische instrumenten en geneesmiddelen en de algemene gezondheid van de militairen.